کژتابی

تماشای خویش از چشم بیگانه

کژتابی تماشای خویش است از چشم بیگانه.

از آن‌جا که دوربین بی‌صدا نگاهت می‌کند، می‌فهمی تا رها نکنی، رها نمی‌شوی؛ گاهی برای یافتن خود، باید آن‌چه را دوست می‌داریم رها کنیم.

آزادی، شاید نه در داشتن، که در رها کردن است. و در سکوتِ یک تُنگِ خالی، صدای زندگی بهتر شنیده می‌شود.